آخوند ها و فوتبال

به قاطعیت می توان گفت هیچ بخشی از زندگی مردم ایران را نمی توان یافت  که رد پای اخوند های بشر ستیز در آن به چشم نخورد  طبیعتا فوتبال نیز از این قاعده مستثنی نیست.

با وجود اینکه  باشگاه های فوتبال در تمام دنیا در اختیار بخش خصوصی  هستند اما آخوند ها  سالهاست که در قبال وا گذاری تیم های پر طرفدار استقلال و پرسپولیس به بخش خصوصی مقاومت می کنند 

تامین این  دوتیم از بودجه دولتی برای دولت هزینه های بسیاری در بر دارد وا گذاری این   دو تیم به بخش خصوصی  نه تنها   این هزینه ها را از دوش دولت بر می دارد  بلکه می توانست تاثیری شگرف بر رشد فوتبال کشور ایجاد کند 

اما این موضوع از کجا نشات می گیرد ؟

مسئولین رژیم ایران  از هر گونه تجمع و به هم رسانی سخت هراس دارند یا به عبارتی فوبیای تجمع دارند. 

 مبادا این تجمعات به شورشی علیه حکومت مبدل گردد سابقا هم  شاهد آن بوده ایم که چگونه تجمعات شادی محور فوتبالی به قیام توام با  شعار های براندازی  علیه حکومت مبدل گشته است. 

 یادم است در  دوران نوجوانی بعد از برد ایران برابر استرالیا سوار بر اتومبیل در حال شادی در خیابان های شهر کوچکمان  بودیم که ناگهان ماموران رژیم اتومبیل ها را متوقف و  به بهانه رسیدن دستور از بالا ما را مجبور به بازگشت به منازل کردند موضوعی که در آن سن و سال هرگز برایم قابل درک نبود 

لذا رژیم تلاش دارد با کنترل تیم های پر هوادار خط و مشی این تیم ها را در دست بگیرد تا  علاوه بر  کنترل میلیون ها هوادار نتایج مسابقات را آن گونه که می خواهد تغییر دهد 

لذا می توان گفت اهداف کلی رژیم از عدم واگذاری این تیم ها به بخش دولتی در موارد زیر خلاصه می شود 

تعیین نتایج و قهرمانی ها  از طریق انتصاب  مدیران بازیکنان و مربیان حکومتی

جذب بازیکنان حکومتی از طریق اعمال نفوذ مدیران ولایی 

کنترل احساسات مردم از طریق مصاحبه های  خوشایند رژیم  از جانب مدیران ،بازیکنان و مربیان حکومتی 

تغییر نتایج حساس و تجمع ساز از طریق تبانی با بازیکنان و کادر فنی وابسته به حکومت

 تحمیل پروپاگاندای رژیم از طریق بازیکنان ولایی بر اکثریت قشر جوان و نوجوان 

کنترل جو ورزشگاه به نفع رژیم از طریق لیدر های حکومتی 

الگو سازی فوتبالیست های  حکومتی میان قشر جوان 

تا قبل از سال ۸۶ باخت یکی از این دو تیم در دربی منجر می شد تا هواداران تیم مغلوب با تخریب اموال حکومتی نظیر صندلی های ورزشگاه و اتوبوس های خط واحد خسارات بسیاری به حکومت وارد کنند 

با پیروزی احمدی نژاد در انتخابات وی از طریق تبانی با بازیکنان و کادر فنی باعث می شود تا  شش بازی متوالی از دربی شصت و دو  تا شصت و  هشت  با نتیجه یک یک به اتمام  رسد

مساوی های ملال آور در حالیکه بازیکنان در میانه میدان قدم می زنند منجر به فریاد های تبانی تبانی در میان تماشگران و اعتراض های بسیار در میان فوتبال دوستان و کارشناسان حوزه ورزش  می شود 

در همین دوران برخورد این دو تیم در  جام حذفی رژیم را بر آن می دارد تا یکی از دو تیم را مجبور  به انصراف از بازی مقابل تیم رقیب کند  در حالیکه انصراف یک تیم از یک جام مهم در سطح اول فوتبال یک کشور امری کاملا مضحک به نظر می رسد 

در بیست و پنج بهمن ۸۷ دربی ۶۶ میان این دو تیم برگذار شد در حالیکه تا دقیقه نود و دو نتیجه یک بر صفر به نفع استقلال در جریان بود  ناگهان علی علی زاده بازیکن حکومتی استقلال از جانب امیر قلعه نویی مربی حکومتی  سراسیمه به میدان فرستاده می شود 

نامبرده بلافاصله در محوطه جریمه خودی حاضر و اولین توپ ارسالی پرسپولیس را مانند یک بازیکن بسکتبال با دست لمس می کند و دربی مجددا به تساوی کشیده می شود 

اکنون نیز  طی  بازی پرسپولیس در فینال اسیا اتفاقی مشابه رخ می دهد مهدی شیری بازیکن ولایی پرسپولیس  در حرکتی عجیب و ساختگی همچون یک بستکبالیست  توپ را در محوطه جریمه خودی لمس می کند تا دست پرسپولیس از جام دور بماند  

لذا به ضرس قاطع می توان گفت نتایج بازی های حساس و نیز اکثریت قهرمانی ها از پیش تعیین شده است آنچه باقی می ماند خیلی عظیمی از جوانان خامی است که با وابستگی به این تیم ها روح و روان خود را آزار می دهند و با کری خوانی های بیمار گونه همدیگر را آزار دهند و از طرفی نیز بازیچه حقه های آخوندی شده اند.

نوشته از  امیر بلوچ