حمایت از کودکان معصوم و نوباوگان بیدفاع بلوچ وظیفه انسانی و ملی ماست!

شکنجه گرانی که در مدارس بلوچستان بعنوان معلم بکار گماشته شده اند بیرحمانه به جان دانش آموزان و کودکان بیدفاع ما افتاده اند.

خبر تکاندهنده شکنجه موسی ساده دانش آموز بلوچ در مدرسه طالقانیِ تیس بوسیله یک شکنجه گر زابلی که حقوق معلمی می گیرد قلب هر انسانِ با احساس را بدرد آورد.
بر اساس موازین علمی و استانداردهای رایج در دنیای پداگوژی نوین اوباشان و شکنجه گران زابلی که بوسیله اداره آموزش و پرورش بعنوان معلم استخدام شده اند اساساً صلاحیت آنرا ندارند تا با نوباوگان معصوم و دانش آموزان در یک محیط قرار گیرند.

جای چنین جنایتکارانی زندان است نه کلاس درس آن هم بعنوان معلم و آموزگار!
بر ما پوشیده نیست که این دسته از شکنجه گران با برنامه های دقیق سیستم استعماری حاکم و اداره “آموزش و پرورش” رژیم بکار گماشته شده اند و در شهر و روستاهای بلوچستان دیوانه وار بجان کودکان معصوم ما افتاده اند.

در مدرسه طالقانی تیس روز دوشنبه هشتم مهرماه شکنجه گر زابلی بنام “شرزایی” با مشت و لگد بجان موسی خردسال افتاد، موسی فقط می خواست در زنگ تفریح آب بخورد اما “شرزایی” عقده ای دنده پهلویش را با لگد قلم کرد و در نتیجه دوستان، همکلاسان و خانواده وی را نیز مورد شکنجه روحی قرار داد. بر اساس مدارک و شواهد موجود می توان ثابت کرد که این جنایتکاران و اداره “آموزش و پروزش” استعمارگران در بلوچستان تحت ریاست یک اوباش زابلی ( حمید رضا رخشانی) با دنیای متمدن بشری، انسانیت و ارزشهای انسانی کاملا بیگانه هستند.

والدین عزیز بلوچ!
در مقابل شکنجه، اذیت و آزار کودکان و جگرگوشگان خویش بی تفاوت نباشیم. اگر چه “معلمان” شکنجه گر از حمایت اداره “آموزش و پرورش” استعمارگران برخوردار هستند اما می توانیم در مقابل شکنجه نوباوگان عکس العمل مناسب نشان داده و خودمان متحدا دست بکار شویم.

شکنجه گران بیگانه را که بعنوان “معلم” در مدارس بلوچستان فرزندان ما را مورد شکنجه های بدنی و روحی قرار می دهند هر گز به مدارس راه ندهیم، آنها را طرد کنیم و کودکان بیدفاع را بدست شان نسپاریم.

اگر معلمی به جان کودکان و نوباوگان ما افتاد جنایتش را بی پاسخ نگذاریم. جای اوباشان و شکنجه گران زابلی در مدارس بلوچستان نیست.
از حقوق کودکان معصوم و نوباوگان بیدفاع دفاع کنیم.

محمد کریم بلوچ
اول اکتبر 2020

دیدگاهتان را بنویسید